Stop twintig kunstenaars een week lang bij elkaar in een wei op het Noord-Limburgse platteland en kijk op 24 en 25 augustus wat er is gebeurd. Dat is het idee achter locatie Geijsteren van Schijt aan de Grens, een tweedaags kunst- en cultuurfestival op de grens van Noord-Limburg en Oost-Brabant. ‘Locatie Geijsteren’ is de wat klinische naam voor een van de meest idyllische plekjes in de verre omtrek: de Meulewei. Op dit blog dagelijks een verslag in woord en stilstaand beeld (door Wim Moorman) en bewegend beeld (door Sanne Aben).

dinsdag 27 augustus 2019

Dag 7 – Zondag 25 augustus / Wim

laatste dag
warm
heet
flarden van gesprekken
het fantastische zwembad van snoerkat & roomijs


‘di wim moorman, di keumpt vaan hoarst’
drommen bezoekers
schaduw zoeken
‘lijkt wel die vieze man van koot en bie’
mannen met cowboyhoeden
heet


gesprekken met vrienden bekenden bezoekers
klezmer
oogverblindend heet
‘hoe kóm je op het idee’
op de klok kijken
samen herinneringen ophalen aan eerste vijf dagen
‘hier is het wel vol te houden’
beginnende loomheid
beginnende weemoed
beginnende verveling
beginnende uitputting
drommen bezoekers
vegetarische balletjes in satésaus
‘efteling’
steeds warmer
steeds heter
steeds vaker op de klok kijken
geen orgonen


melancholische deuntjes
‘ik vond de foto van de billen tegen de ruiten wel de mooiste. ja toch’
afnemende drommen bezoekers
loomheid
weemoed
verveling
uitputting
‘heeft echt te maken met het thema’
vegetarische balletjes in satésaus
hoe lang nog
‘ongemakkelijk’
plukjes bezoekers
waar zijn de orgonen verdomme als je ze nodig hebt
toenemende weemoed
toenemende verveling
toenemende uitputting
heet
wegstervende muziek
laatste bezoekers
uitputting
weemoed
afbreken


vertrekkers
afscheid
weemoed
afgelopen

weemoed

***************************************

p.s.
dag 8
opruimen
afbreken
de burgemeester en de puinhopen


weer afscheid
weer weemoed
afgelopen

heimwee naar de oase

zondag 25 augustus 2019

Dag 6 – Zaterdag 24 augustus / Wim

Vandaag zowel het einde als het begin van een feest. Het feest dat ten einde komt is dat van de gezamenlijke vijfdaagse aanloop naar het festival, het feest dat begint is dat van het festival zelf. Vandaag geen verslag van de dag, maar een persoonlijke blik op de kunstwerken die hier in de afgelopen week tot stand zijn gekomen. Precies vijftig woorden per kunstwerk, in de nummervolgorde van de plattegrond. Houd daarbij in het achterhoofd dat ‘zalige zonde’ het thema is van deze editie van Schijt aan de Grens.


1. Sheherezade – 1001 nacht Arabische sprookjes / Safia Boulghalgh


De wanden van deze boomtent met gaten zijn gevuld met fragmenten in het Arabisch uit de sprookjes van 1001 nacht. Ja, die zijn erotisch van oorsprong. Poëtisch werk. Let ook op het steeds wisselende lijnenspel veroorzaakt door de schaduwen. Alsjeblieft wel even de schoenen uittrekken voordat je dit heiligdom betreedt.    

2. #2 De Slang / Femkezeemeermin & Lisannevuurvogel


Eerste ruimtelijk werk van dit volstrekt unieke damesduo. ‘Abandon hope all ye who enter here.’ Ofwel: laat alle hoop varen en treedt deze oneindige slang binnen via zijn bek. Misschien kom je er wel als herboren uit. Of misschien niet. Of misschien kom je er wel helemaal niet meer uit.  

3. Wimzen Stokerij / Wim Liebrand


Sterkedrank (de stoker hecht eraan dat dit aan elkaar wordt geschreven) uit de Meulewei, een stooksel met een alcoholpercentage van 47 (want dat zegt het opschrift). Een van de bestanddelen: water uit de Oostrumse Beek. Gestookt met speciale stookvergunning. Kijk uit voor de agressieve Rottweiler. Vermijd het onderwerp ‘orgonen’.  

4. Prisoner of the net / Edwin de Klein


Nee, dit zijn geen waslijnen. De jongste deelnemer heeft iets met gesloten inrichtingen. Het internet is zijn zalige zonde. Interactieve installatie waarin de bezoeker wordt uitgedaagd om uit te vinden waarvoor het internet voor hem/haar staat. Zijn we gevangenen van het internet? Edwin is te herkennen aan z’n oranje klompen.

5. Hoogte. / Frank Schijven


Maak vooral niet de fout de titel te lezen als ‘hoogte’: die punt hoort er echt bij. Hilarisch, confronterend, tot nadenken stemmend, hetgeen waarop je hier vanaf grote hoogte neerkijkt met een verrekijker. Intieme, individuele ervaring in het bamboebosje. Zou de maker trouwens de voortbrenger van het mannelijk geluid zijn?

6. – Torso – Willendorf Gluteus Maximus / Harrie Eijkemans


Een rijtje blote achterwerken met telkens twee handen op de billen. Vrouwenbillen? Of toch ook mannenbillen? Harry Eijkemans onderzoekt waarom we een torso ervaren als een compleet beeld van een lichaam. En tot hoever kun je terug, hoeveel vorm heb je nodig? Oordeel zelf. Vraag hem desnoods naar het antwoord.  

7. … Stille Nacht … / Nellie de Mulder


Meer dan dertig graden. Een traag stromend beekje. Je kunt daarin van alles aantreffen. En toch kijk je er van op. Van dat bed dat is gevuld met kerstballen, van de op het water drijvende kerstballen en van de klanken van Stille Nacht. Vervreemdend. Maar dan in de overtreffende trap.

8. Heilig vuur / Anne Haeyen



In één week oma worden én een kunstwerk maken voor Schijt aan de Grens: Anne Haeyen presteerde het. Een in het zwart gehulde non in de bosjes. Vanop een afstandje oogt het sereen. Wie dichterbij komt, ontdekt wat er onder het habijt gaande is. Heilig vuur verpakt in een non.
 
9. Maria langs de velden en M, een gevoel van blauw / Kristianne Tummers




Blau blau blau blüht der Enzian, aldus Heino. Maar Kristianne Tummers laat Maria hier in twee werken ook blauw bloeien. Niet zomaar blauw, maar in alle denkbare tinten blauw. Maria langs de velden refereert onder meer aan veldkapelletjes. Voor M, een gevoel van blauw heeft Kristianne een boom blauw verpakt.

10. ’t Achterkamertje / Jacqueline Hanssen, Wim Geurts, Mari Mattheeuwse



Onvermoeibaar waren ze, Wim ‘Tackman’ Geurts en geestelijk moeder Jacqueline Hanssen, nu en dan geassisteerd door Mari Mattheeuwse. Het resultaat mag er zijn. Loop door het oor en ga in het allerbinnenste de confrontatie met jezelf aan. En ben gerust, hier word je beslist geen oor aangenaaid (hele slechte grap).

11. In de kinderschoenen / Marlies van Zeben



Tussen de prachtige springbalsemien in het dichte bos duiken een aantal witte en enkele rode silhouetten van kinderen op. Idyllisch beeld. Roept herinneringen op aan lang vervlogen tijden. Ik lees er de onschuld, de onbedorvenheid van kinderen in. Ook iets zoals ‘veel mooier dan nu zal het nooit meer worden’.
   
12. Caravan / Snoerkat & Roomijs


Binnen een week een museum inrichten met ter plekke gemaakt eigen werk. Doe het maar. Het jeugdige duo Snoerkat & Roomijs draaide er z’n hand niet voor om, ondanks het motto LieverLui DanMoe. Blote man onder motorkap, naaktkalender, big strong guy. En buiten hangt de vuile was. Aangenaam ontregelend allemaal.

13. Tempel voor de ongelovige / Dirk Verberne


Maniakaal heeft ie eraan gewerkt, Dirk Verberne, aan het gewelf van een kerk dat op z’n rug ligt. Imposant werk, in heel veel opzichten. Staat dat gewelf op z’n rug misschien symbool voor de huidige staat van de katholieke kerk? Blijft gelukkig nog een hele tijd in de Meulewei staan.  

14. Stairway to heaven, pipe to hell / Wim Moorman


De titel verklaart alles. Wat valt er verder over te zeggen? Het beweegt, het maakt geluid, het geeft licht. Fijne bezigheidstherapie gedurende een week. Plus aangename dagelijkse onderbreking van het schrijven aan dit blog. Komen al die in de loop der jaren verzamelde en beschilderde poppetjes eindelijk eens van pas.

15. Meine kleine heile Welt / Harm Rutten



Tiny house aan de Oostrumse Beek. Nog zo’n werk waarvan de titel alles verklaart. Uit de grammofoon klinkt La Mer van Charles Trenet. Onder de veranda een man in overall op een stoel met in z’n hand een glas bier. Zien we binnen op het beeldscherm trouwens een pornografische afbeelding?    

16. Cullilingus / E. Pietersen


E. Pietersen (‘Piet’) is dus degene die ons een week lang heeft geteisterd met z’n kettingzaag die alle andere geluiden overstemde. Met dit als resultaat. ‘Cullilingus’ noemt hij het zelf op het informatieblaadje dat bij de ingang wordt verstrekt. Foutje? Of zou hij soms gedoe met de zedenpolitie willen vermijden?

16. Feed your head / E. Pietersen


Een tweede werk van Piet siert de Oostrumse Beek. Oogt mastodontisch, is verrassend genoeg van piepschuim. Vrouw geeft zichzelf de borst. Water uit hals en borst. De titel verwijst naar een regel uit White Rabbit van Jefferson Airplane: Remember what the dormouse said / Feed your head feed your head.  

zaterdag 24 augustus 2019

Dag 5 – Vrijdag 23 augustus / Wim

(Vanwege tijdgebrek vandaag een ultrakorte aflevering)

Toetje
Dit gebeurt er twee dagen later met je als je hier als gast ineens het heerlijkste toetje van allemaal krijgt voorgeschoteld.


Oor
Meest gehoorde slechte grap van vandaag: kan ik je misschien nog een oor aannaaien?


Blauwe madonna
Kristianne Tummers heeft mijn blauwe madonna (een zusje van de Gele Madonna van Voor-America) verwerkt in haar installatie Maria langs de velden!


Kettingzaaggeluid (2)
De kettingzaag heeft er met Sfeer op Wielen vandaag een geduchte concurrent bij gekregen. Maar de kettingzaag gaat onversaagd de strijd aan met de welluidende klanken van het ‘muzikaal terras in een wereldse ambiance’ en boekt uiteindelijk een nipte overwinning.


Dierenburgemeester
Laika, de dierenburgemeester van de Meulewei, is woensdag met de staart tussen de benen vertrokken. Met Sfeer op Wielen doet ook een nieuwe dierenburgemeester zijn intrede. Als ik het goed heb verstaan (wat niet helemaal zeker is, gezien de strijd tussen de kettingzaag en Sfeer op Wielen) draagt de opvolger van Laika de naam Ot.


Poortje sluiten
Op gezag van Ot is dit vriendelijk verzoek tot en met zondag buiten werking gesteld.

donderdag 22 augustus 2019

Dag 4 - 22 augustus / Sanne

Dag 4 – 22 augustus / Wim

Rolpatroon (2)
Slechte beurt gemaakt gisteren met m’n opmerkingen over het rolpatroon. Ik blijk vrijwel alleen te staan in mijn voorkeur voor toiletpapier dat afrolt vanaf de muurzijde. Om met Louis van Gaal te spreken: ben ik nou zo slim of zijn jullie zo dom? Maar goed, om de pijn te verzachten ook maar een plaatje van de even fraai gedecoreerde douche in huize Rutten:


Dierenbevolking
Ook met mijn opmerkingen over de dierenbevolking van de Meulewei en de aanpalende Oostrumse Beek bleek ik de plank danig te hebben misgeslagen. Ik schreef: ‘De eerste teek moet nog worden gesignaleerd.’ Wat blijkt? De eerste teek is al meteen de eerste dag gesignaleerd en daarna zijn er nog de nodige gevolgd.


Ik schreef: ‘Vissen zijn nog niet opgemerkt in de Oostrumse Beek.’ Wat blijkt? Het stikt van de vissen in de Oostrumse Beek! Ik schreef: ‘De ijsvogel is nog niet waargenomen.’ Wat blijkt? De ijsvogel is wel degelijk waargenomen! Misschien bij de volgende editie van Schijt aan de Grens in de Meulewei toch maar een andere verslaggever inhuren?

Bezoekers
Om nu te zeggen dat het al een drukte van belang is in de Meulewei gaat wat ver, maar de hele dag door druppelen er toch nieuwsgierigen binnen om te zien wat er eigenlijk gaande is in die wei. Parallel daaraan weerklinken ook de eerste klaagzangen van kunstenaars die niet meer aan hun werk toekomen. Oordopjes vinden ineens gretig aftrek en plotseling wil iedereen wel met de kettingzaag werken die men drie dagen lang heeft vervloekt. De reacties van de bezoekers variëren overigens van sprakeloos tot begripvol tot lovend. Mijn top 3 van bezoekers die gisteren alvast aan de kunstwerken in de Meulewei kwamen snuffelen:

3.

2.

1.

Werkblad
Het werkblad van Safia, maar je zou het evengoed als een op zichzelf staand kunstwerk kunnen zien.


Camerateams
Journalisten weten de Meulewei inmiddels ook te vinden. Ze komen op al het fraais dan wel onbegrijpelijks af als vlinders op de rottende appels op het erf van Harm en Ellen.


Prominent en langdurig aanwezig vandaag was Omroep Venray.


Een opvallende verschijning was verder vooral de jeugdige cameraman met ontbloot bovenlijf die z’n opwachting maakte in de wei. Hij trok op zijn beurt weer de aandacht van twee fotojournalisten die eveneens op het terrein rondzwierven.


De cameraman met ontbloot bovenlijf vertoonde overigens grote gelijkenis met de jongeman die later op de dag met ontbloot bovenlijf de houding van de op de caravan afgebeelde man poogde te imiteren.


Filmhuis


Waar ter wereld vind je een authentieker filmhuis? In het voormalig koetshuis (noemt Harm dat eigenlijk wel zo? Nou ja, klinkt in elk geval deftig) vallen zaterdag en zondag een aantal cinematografische meesterwerkjes te bewonderen.

Huisstokerij
Na gedane zaken is het goed toeven bij de huisstokerij, ook voor de cameraman met ontbloot bovenlijf. Wel een typisch mannenvermaak, deze vorm van ontspanning.


Dag 3 - 21 augustus / Sanne

Dag 3 – 21 augustus / Wim

Rolpatroon
Sommige kunstenaars is niets menselijks vreemd. Ze moeten dus wel eens naar het toilet. Terwijl toiletbezoek doorgaans niet tot de hoogtepunten van het menselijk bestaan behoort, is het in huize Rutten telkens weer een feestje. Want we zijn te gast bij een kunstenaar en dat zullen we weten ook.


Wat dan wel weer jammer is, is dat er zelfs onder kunstenaars figuren zijn die een verkeerd rolpatroon hanteren. Voor de nitwits: er bestaan twee rolpatronen. Bij het ene patroon hangt het papier af aan de muurzijde en bij het andere aan wat we maar de potzijde zullen noemen. Elke normale sterveling prefereert natuurlijk van de muur afhangend papier. Helaas blijkt hier dat niet alle kunstenaars tot de normale stervelingen behoren,


hetgeen mij dagelijks tot het nodige correctiewerk noopt. (Klik hier voor meer diepgaande informatie over rolpatronen.)

Honing van de linde
Opstaan – ontbijt – aan de slag in de wei – lunch – aan de slag in de wei – diner – educatie / ontspanning – slapen. Vrij eendimensionaal bestaan in en om de Meulewei. Staat de wereld misschien in brand? Heeft Ajax gewonnen van Apoel? Is Venray geannexeerd door Horst aan de Maas? Geen idee. In Geijsteren wordt in elk geval nog gewoon honing van de linde verkocht.


Toetje
Behalve over het rolpatroon valt hier over weinig te klagen. En al zeker niet over het eten. Driemaal daags worden we culinair verwend door kok Lucas. Vegetarisch is de norm, vlees de uitzondering. Prima dus. Zo prima dat ook regelmatig gasten aanschuiven. Wat iets minder prima is, is dat nota bene een gast dan ineens het heerlijkste toetje van allemaal krijgt voorgeschoteld.


Laika
Dan een kort bericht over de dierenbevolking van de Meulewei. Gras genoeg, maar de eerste teek moet nog worden gesignaleerd. Sprinkhanen daarentegen in overvloed. Vissen zijn nog niet opgemerkt in de Oostrumse Beek, wat misschien verklaart waarom de ijsvogel nog niet is waargenomen, al zou dit ook te maken kunnen hebben met het feit dat in de beek plots een niet alledaags menselijk figuur is opgedoken.


Dierenburgemeester van de Meulewei is Laika, de drankzuchtige hond met een afkeer van katten en vliegen.


Denkpatroon
Diep nagedacht wordt er ook in de Meulewei. Soms wel zeven keer op een rij.


Schoeisel
Zoals hierboven al gezegd: sommige kunstenaars is niets menselijks vreemd. Hun voeten zijn doorgaans dan ook omhuld door schoeisel. Zo ook in de Meulewei. Van sandaal tot laars, van functioneel tot elegant, van groen tot oranje: je treft het hier allemaal aan. Mijn top 5 van vandaag in de Meulewei waargenomen schoeisel:

5.


4.


3.


2.


1.