Stop twintig kunstenaars een week lang bij elkaar in een wei op het Noord-Limburgse platteland en kijk op 24 en 25 augustus wat er is gebeurd. Dat is het idee achter locatie Geijsteren van Schijt aan de Grens, een tweedaags kunst- en cultuurfestival op de grens van Noord-Limburg en Oost-Brabant. ‘Locatie Geijsteren’ is de wat klinische naam voor een van de meest idyllische plekjes in de verre omtrek: de Meulewei. Op dit blog dagelijks een verslag in woord en stilstaand beeld (door Wim Moorman) en bewegend beeld (door Sanne Aben).

donderdag 22 augustus 2019

Dag 4 – 22 augustus / Wim

Rolpatroon (2)
Slechte beurt gemaakt gisteren met m’n opmerkingen over het rolpatroon. Ik blijk vrijwel alleen te staan in mijn voorkeur voor toiletpapier dat afrolt vanaf de muurzijde. Om met Louis van Gaal te spreken: ben ik nou zo slim of zijn jullie zo dom? Maar goed, om de pijn te verzachten ook maar een plaatje van de even fraai gedecoreerde douche in huize Rutten:


Dierenbevolking
Ook met mijn opmerkingen over de dierenbevolking van de Meulewei en de aanpalende Oostrumse Beek bleek ik de plank danig te hebben misgeslagen. Ik schreef: ‘De eerste teek moet nog worden gesignaleerd.’ Wat blijkt? De eerste teek is al meteen de eerste dag gesignaleerd en daarna zijn er nog de nodige gevolgd.


Ik schreef: ‘Vissen zijn nog niet opgemerkt in de Oostrumse Beek.’ Wat blijkt? Het stikt van de vissen in de Oostrumse Beek! Ik schreef: ‘De ijsvogel is nog niet waargenomen.’ Wat blijkt? De ijsvogel is wel degelijk waargenomen! Misschien bij de volgende editie van Schijt aan de Grens in de Meulewei toch maar een andere verslaggever inhuren?

Bezoekers
Om nu te zeggen dat het al een drukte van belang is in de Meulewei gaat wat ver, maar de hele dag door druppelen er toch nieuwsgierigen binnen om te zien wat er eigenlijk gaande is in die wei. Parallel daaraan weerklinken ook de eerste klaagzangen van kunstenaars die niet meer aan hun werk toekomen. Oordopjes vinden ineens gretig aftrek en plotseling wil iedereen wel met de kettingzaag werken die men drie dagen lang heeft vervloekt. De reacties van de bezoekers variëren overigens van sprakeloos tot begripvol tot lovend. Mijn top 3 van bezoekers die gisteren alvast aan de kunstwerken in de Meulewei kwamen snuffelen:

3.

2.

1.

Werkblad
Het werkblad van Safia, maar je zou het evengoed als een op zichzelf staand kunstwerk kunnen zien.


Camerateams
Journalisten weten de Meulewei inmiddels ook te vinden. Ze komen op al het fraais dan wel onbegrijpelijks af als vlinders op de rottende appels op het erf van Harm en Ellen.


Prominent en langdurig aanwezig vandaag was Omroep Venray.


Een opvallende verschijning was verder vooral de jeugdige cameraman met ontbloot bovenlijf die z’n opwachting maakte in de wei. Hij trok op zijn beurt weer de aandacht van twee fotojournalisten die eveneens op het terrein rondzwierven.


De cameraman met ontbloot bovenlijf vertoonde overigens grote gelijkenis met de jongeman die later op de dag met ontbloot bovenlijf de houding van de op de caravan afgebeelde man poogde te imiteren.


Filmhuis


Waar ter wereld vind je een authentieker filmhuis? In het voormalig koetshuis (noemt Harm dat eigenlijk wel zo? Nou ja, klinkt in elk geval deftig) vallen zaterdag en zondag een aantal cinematografische meesterwerkjes te bewonderen.

Huisstokerij
Na gedane zaken is het goed toeven bij de huisstokerij, ook voor de cameraman met ontbloot bovenlijf. Wel een typisch mannenvermaak, deze vorm van ontspanning.


1 opmerking: