Stop twintig kunstenaars een week lang bij elkaar in een wei op het Noord-Limburgse platteland en kijk op 24 en 25 augustus wat er is gebeurd. Dat is het idee achter locatie Geijsteren van Schijt aan de Grens, een tweedaags kunst- en cultuurfestival op de grens van Noord-Limburg en Oost-Brabant. ‘Locatie Geijsteren’ is de wat klinische naam voor een van de meest idyllische plekjes in de verre omtrek: de Meulewei. Op dit blog dagelijks een verslag in woord en stilstaand beeld (door Wim Moorman) en bewegend beeld (door Sanne Aben).

donderdag 22 augustus 2019

Dag 3 – 21 augustus / Wim

Rolpatroon
Sommige kunstenaars is niets menselijks vreemd. Ze moeten dus wel eens naar het toilet. Terwijl toiletbezoek doorgaans niet tot de hoogtepunten van het menselijk bestaan behoort, is het in huize Rutten telkens weer een feestje. Want we zijn te gast bij een kunstenaar en dat zullen we weten ook.


Wat dan wel weer jammer is, is dat er zelfs onder kunstenaars figuren zijn die een verkeerd rolpatroon hanteren. Voor de nitwits: er bestaan twee rolpatronen. Bij het ene patroon hangt het papier af aan de muurzijde en bij het andere aan wat we maar de potzijde zullen noemen. Elke normale sterveling prefereert natuurlijk van de muur afhangend papier. Helaas blijkt hier dat niet alle kunstenaars tot de normale stervelingen behoren,


hetgeen mij dagelijks tot het nodige correctiewerk noopt. (Klik hier voor meer diepgaande informatie over rolpatronen.)

Honing van de linde
Opstaan – ontbijt – aan de slag in de wei – lunch – aan de slag in de wei – diner – educatie / ontspanning – slapen. Vrij eendimensionaal bestaan in en om de Meulewei. Staat de wereld misschien in brand? Heeft Ajax gewonnen van Apoel? Is Venray geannexeerd door Horst aan de Maas? Geen idee. In Geijsteren wordt in elk geval nog gewoon honing van de linde verkocht.


Toetje
Behalve over het rolpatroon valt hier over weinig te klagen. En al zeker niet over het eten. Driemaal daags worden we culinair verwend door kok Lucas. Vegetarisch is de norm, vlees de uitzondering. Prima dus. Zo prima dat ook regelmatig gasten aanschuiven. Wat iets minder prima is, is dat nota bene een gast dan ineens het heerlijkste toetje van allemaal krijgt voorgeschoteld.


Laika
Dan een kort bericht over de dierenbevolking van de Meulewei. Gras genoeg, maar de eerste teek moet nog worden gesignaleerd. Sprinkhanen daarentegen in overvloed. Vissen zijn nog niet opgemerkt in de Oostrumse Beek, wat misschien verklaart waarom de ijsvogel nog niet is waargenomen, al zou dit ook te maken kunnen hebben met het feit dat in de beek plots een niet alledaags menselijk figuur is opgedoken.


Dierenburgemeester van de Meulewei is Laika, de drankzuchtige hond met een afkeer van katten en vliegen.


Denkpatroon
Diep nagedacht wordt er ook in de Meulewei. Soms wel zeven keer op een rij.


Schoeisel
Zoals hierboven al gezegd: sommige kunstenaars is niets menselijks vreemd. Hun voeten zijn doorgaans dan ook omhuld door schoeisel. Zo ook in de Meulewei. Van sandaal tot laars, van functioneel tot elegant, van groen tot oranje: je treft het hier allemaal aan. Mijn top 5 van vandaag in de Meulewei waargenomen schoeisel:

5.


4.


3.


2.


1.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten